خانه » پزشکی و سلامت » پیشگیری و معرفی بیماری ها » کاشت دندان و بایدها و نبایدهای آن
 

 

کاشت دندان و بایدها و نبایدهای آن

تا چند سال گذشته هنگامی افراد یکی از دندان هایشان را از دست می دادند، تنها کاری که می توانستند جهت جایگزینی دندان از

کاشت دندان و بایدها و نبایدهای آن

تا چند سال گذشته هنگامی افراد یکی از دندان هایشان را از دست می دادند، تنها کاری که می توانستند جهت جایگزینی دندان از دست رفته انجام دهند، روکش دندان ها یا در سنین بالاتر استفاده از دندان های مصنوعی بوده هست، ولی طی چند دهه اخیر، بحث جایگزینی دندان از دست رفته با دندان هایی که از قطعات فلز تیتانیوم در پایه آنها استفاده شده، در سراسر دنیا قوت گرفته است.

ایمپلنت ها با استحکام و قشنگی نزدیک به دندان های اصلی، جای خود را در عرصه دندانپزشکی باز کردند تا جایی که بویژه در ده سال اخیر در کشور ما نیز کاشت دندان یا ایمپلنت با اقبال عمومی مواجه شد.

کاشت دندان و بایدها و نبایدهای آن

کاشت دندان با وجود مزیت فراوان، محدودیت هایی دارد و استفاده از آن جهت همه افراد ممکن نیست و با ولی و اگرهایی همراه هست. دکتر کورش رحیمی، دندانپزشک و متخصص ایمپلنت از دانشگاه ucla آمریکا در گفت وگو با جام جم، مروری خواهد داشت بر آنچه باید در باره ایمپلنت ها بدانید.

دندانی با پایه تیتانیوم، دندان می شود؟

ایمپلنت دندانی یک تکیه گاه کوچک از جنس فلز تیتانیوم است که در استخوان فک قرار می گیرد و جایگزین ریشه از دست رفته می شود. این فلز، بیشترین توانایی سازگاری را با بافت های بدن دارد. بعد از مدت کوتاهی که استخوان های اطراف با ایمپلنت اتصال یافت، می توان قسمت تاج آن را به شکل یک دندان طبیعی بازسازی یا روکش کرد. این دندان تازه از نظر قشنگی و کارایی مانند دندان طبیعی عمل می کند.

دندان بکارید

واژه کاشت دندان، عالی ترین گزینه جهت نشان دادن مزیت استفاده از ایمپلنت به جای دندان طبیعی از دست رفته هست، به چه دلیل که فقط ایمپلنت می تواند در صورت رعایت اصول بهداشتی و مراقبتی نزدیک به ۱۵ تا ۲۰ سال نقش دندان طبیعی را بازی کند. تمام کسانی که دندان از دست رفته دارند، به شرط دارا بودن استخوان کافی و بافت نرم سالم، کاندید جا گذاری ایمپلنت هستند. حتی در صورت نبود دو عامل فوق نیز با انجام جراحی اصلاحی می توان به شرایط مناسب جهت گذاشتن ایمپلنت دست پیدا کرد.

سازگار با دندان های طبیعی مجاور

خیلی ها دلواپس هستند که ایمپلنت ها در کنار دندان های طبیعی، یک عضو مصنوعی تلقی شده، بعد از مدتی منجر به خرابی دندان های مجاور بشود در صورتی که جاگذاری ایمپلنت در ناحیه دندان از دست رفته آسیبی به دندان های مجاور وارد نمی کند. بعلاوه کاشت دندان در ناحیه بی دندانی مانع تحلیل استخوان فکین می شود. در بسیاری موارد، جایگزینی دندان یا دندان های از دست رفته بنا بر تبحر دندانپزشک، قشنگی مطلوب تری را تامین می کند. جایگزینی دندان از دست رفته با ایمپلنت، راحتی و قدرت جویدن بسیار خوبی به بیمار می دهد.

تا چند سال گذشته هنگامی افراد یکی از دندان هایشان را از دست می دادند، تنها کاری که می توانستند جهت جایگزینی دندان از

همه نمی توانند دندان بکارند

مبتلایان به بیماری های سیستمیک اتوایمیون (سیستم ایمنی) و بیمارانی که تحت شیمی درمانی و پرتودرمانی هستند، منع درمان با ایمپلنت دارند. البته بعد از آخر شیمی درمانی، امکان گذاشتن ایمپلنت وجود دارد. بیماران دیابتی نیز به شرط کنترل و پایین نگه داشتن قند منعی ندارند، ولی در صورت داشتن دیابت فعال، امکان استفاده از ایمپلنت فراهم نیست.

افراد سیگاری حرفه ای سنگین و بی مبالات نیز نسبت به بهداشت دهان منع دارند. بررسی ها نشان داده، مصرف سیگار، شکست درمان با ایمپلنت را تا ۱۵ درصد زیاد کردن داده هست. به طور کلی کشیدن سیگار، پیپ و قلیان، از موارد توصیه قطعی ایمپلنت جهت بیماران است.

چگونه عمر ایمپلنت کوتاه می شود

طول عمر درمان با ایمپلنت، بستگی به رعایت بهداشت و نحوه نگهداری از آن دارد. موارد تکنیکی در درمان ازجمله قطر و طول ایمپلنت و توزیع صحیح نیروها روی ایمپلنت در طول عمر آن موثرند.

بدیهی هست، بیماری هایی که به تحلیل و آسیب بافت نرم و استخوان فکین بیمار منجر شوند، حیات و طول عمر ایمپلنت را دستخوش عوض کردن خواهند کرد. در مواردی که بدن توانایی ترمیم و التیام نداشته باشد (مانند دیابت کنترل نشده) امکان استفاده از ایمپلنت نیست. البته اگر دیابت فرد تحت کنترل دکتر قرار گیرد، درمان موفقیت آمیز خواهد بود.

توجه داشته باشید، بااهمیت ترین اصل جهت حفظ و نگهداری ایمپلنت، رعایت بهداشت دهان و دندان به شکل صحیح یعنی استفاده مرتب از مسواک و نخ دندان هست. به بیان دیگر، درمان ایمپلنت در صورت رعایت اصول آن، موفقیت آمیزترین درمان دندانپزشکی است.

کاشت دندان و بایدها و نبایدهای آن

سیگاری ها ایمپلنت نکنند

تمام مواد دخانی مانند سیگار، قلیان و تنباکو اختلال در ترمیم ایجاد می کنند. جوش خوردن پایه تیتانیومی ایمپلنت با بافت لثه در صورتی که بیمار از مواد دخانی استفاده کند، دیر اتفاق می افتد و باعث می شود استخوان اطراف ایمپلنت که نگه دارنده ریشه مصنوعی داخل استخوان هست، تحلیل رود. بنابراین سیگار نقش منفی در روند التیام زخم بازی می کند و در ترمیم اختلال ایجاد می شود.

در افراد سیگاری، التهاب بیشتری را اطراف ایمپلنت می بینیم. روند این التهاب می تواند موجب شکست درمان شود. در چنین شرایطی، نخستین توصیه ترک سیگار است و اگر شخص نتواند نسبت به آن اقدام کند، توصیه می شود، حدود ۱۴ روز یعنی دو هفته قبل از درمان و همچنین دو هفته بعد از درمان سیگار را ترک کند، به طوری که در مجموع یک ماه سیگار نکشد بعلاوه رعایت بهداشت دندان و مراجعه مرتب به دندانپزشکی بعد از کاشت از اهمیت زیادی

برخوردار است.

بریج بهتر است یا ایمپلنت؟

ایمپلنت دندان دوام بیشتری نسبت به بریج (روکش دندان) دارد و تا آخر عمر می تواند به عنوان جایگزین دندان طبیعی عمل کند و از لثه و استخوان اطراف محافظت کند. بریج فقط جای خالی دندان را درگیر نمی کند بلکه دندان های مجاور نیز باید تراشیده شوند تا آماده قرارگیری بریج باشند. در مورد ایمپلنت دندان، فقط یک پروتز محکم و بادوام و دائمی در فک جایگذاری می شود و دندان های مجاور دست نخورده باقی می مانند.

تا چند سال گذشته هنگامی افراد یکی از دندان هایشان را از دست می دادند، تنها کاری که می توانستند جهت جایگزینی دندان از

اگر دندان های مجاور، پر شدگی زیاد داشته و نیاز به روکش یا تاج داشته باشند یا جای خالی دندان های افتاده به مدت طولانی باقی مانده باشد و لثه و استخوان اطراف آن پسروی کرده باشد، استفاده از ایمپلنت به بیمار توصیه نمی شود

منبع: سلامت نیوز

واژه های کلیدی: رعایت اصول بهداشتی | بیماران دیابتی | ایمپلنت دندان | شیمی درمانی | دندانپزشکی | کشیدن سیگار | دندانپزشک | ترک سیگار | مصرف سیگار | شیمی درمان | نخ دندان

برای حمایت از ما لطفا کلیک کنید

دانلود

اشتراک گذاری مطلب

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
?>