اطلاعیه سایت
کارگردان سینما گفت: فاجعه است مخاطب جوان سینما را به سمت بیفکری ببریم و اجازه تفکر به او ندهیم.
به گزارش خبرنگار حوزه سینما گروه فرهنگی گروه تحریریه سایت جوان؛ علیرضا امینی کارگردان جوان کشورمان است که این روزها فیلم سینمایی «من دیوانه نیستم» را بر پرده سینما دارد. کارگردانی که پیش از این آثار اجتماعی قابل تاملی را ساخته هست. با او راجع به اوضاع کنونی سینمای کشور عزیزمان ایران و فعالیت هنری اش به گفتگو نشستیم که در ادامه آن را میخوانید؛
* آقای امینی؛ در فیلم اخیر شما، سینما را میتوان دید؛ اتفاقی که بخصوص در سالهای اخیر شاهد آن نیستیم. به چه دلیل به اینجا رسیدیم؟
سینمای کشور عزیزمان ایران پوستاندازی میخواهد ، فاجعه است که به مخاطب اجازه تفکر ندهیم
چیزی که ما از دوران دانشجویی با آن رشد کردیم و معنی سینما را در آن فهمیدیم، فیلمهای تارکوفسکی، پاراجانوف و … بود. ما بعد از گذراندن دوران دانشجویی تلاش کردیم در آثارمان آن آموختهها را پیاده کنیم و اصلا سینمای دنیا همین هست. حتی در فیلمهای ایرانی مانند کلوزآپ، خانه دوست کجاست، اجاره نشینها و … سینما را میدیدیم و این فیلم ها هنوز هم تازگی خود را دارند؛ چون تفکر پشت آنها بود.
متاسفانه از یک جایی به بعد، سیاست بر این شد که دیگر فیلم و مخاطب متفکر تولید نکنیم و پرورش ندهیم. این باعث شد سینمایی که واقعیت سینماست، نداشته باشیم. مخاطب سینمایی که الان میفروشد را به عنوان سینمای واقعی قبول کرده و به نظرم این فاجعه است که شما مخاطب جوان را به سمت بی فکری ببرید و اجازه تفکر را به او ندهید و فقط بگویید بیایید سرگرم شوید و بروید.
همانطور که گفتم ما جهت فیلم هایی چون هامون، زیر درختان زیتون و… صف میکشیدیم؛ فیلمهایی که اگر الان ساخته و اکران شوند قطعا مخاطب ندارند؛ چون مخاطب ما به سمت دیگری سوق داده شده است است.
طبق آمار بیشترین مخاطبان سینما بین هجده تا بیست و سه سال هستند. قرار است اینها بعدا سکان فرهنگ و تفکر کشور را در دست بگیرند. ولی هنگامی سیاست فیلمسازی به سمت صرفا سرگرمی سازی برود؛ قطعا تهیه کننده هم به سمت تولید فیلمهای درآمد زا میرود به قیمت اینکه یک اجتماع را از تفکر و منطق دور کند.
کارگردان سینما گفت: فاجعه است مخاطب جوان سینما را به سمت بیفکری ببریم و اجازه تفکر به او ندهیم.
* توصیه جالب اینجاست که در هر ژانری فیلم و فیلمساز موفق داشتیم. ولی به چه دلیل به اینجا رسیدیم؟
بله همینطور هست؛ کمدی اجاره نشین ها، فلسفی هامون، آرتیستیک کلوزآپ و منزل دوست کجاست، اکشن دوئل و آژانس شیشهای و یا فیلمهایی مانند طلسم، باشو غریبه کوچک، کیمیا، بازمانده، مادر. اینها کجا هستند؟! متاسفانه با سیاستهای اعمال شده است تولید چنین آثاری کنار گذاشته شده است و قطعا در سالهای آینده همین یک یا دو فیلم تامل برانگیز را هم نخواهیم داشت.
* جهت تاثیرگذاری بر مخاطب چه باید کرد؟
باید به مخاطب آگاهی داد. بد نیست که فیلمها در فروش به مسابقه برسند؛ ولی اینکه سینما به دست عدهای بیفتد که تنها به فکر فروش به هر قیمت و با هر ابزاری باشند، درست نیست. امروز دیگر ساخت و فروش فیلمی که نقد اجتماعی و تفکردار داشته باشد، سخت هست. تهیهکنندگان هم امروز ریسک نمیکنند تا فیلمهای اجتماعی این چنینی بسازند. متاسفانه بسیاری از آنها فقط به فروش تحت هر شرایطی فکر میکنند؛ ولی نمیدانند جهت نوجوانان و آینده سازان فردا فیلم می سازند و باید به آنها آگاهی بدهند.
* کارگردانهایی که فیلمهایی با تفکر و تامل میسازند، در این شرایط چقدر دوام میآورند؟
من به شخصه کوتاه نمیآیم؛ اگر فقط جهت فیلم هایم پانزده تماشاگر هم برود، میدانم تماشاگرانی هستند که از فیلم تاثیر میگیرند. اگر بحث درآمدزایی در میان باشد، ترجیح میدهم در قاب تلویزیون و یا ساخت برنامههای دیگری که تاثیری روی کارنامه سینمایی من نمیگذارد، تجربه کسب کنم.
سینمای کشور عزیزمان ایران پوستاندازی میخواهد ، فاجعه است که به مخاطب اجازه تفکر ندهیم
متاسفانه روند کنونی فیلمسازی باعث شده است دستمزدهای بازیگران به رقمهای بالایی مثل هفتصد، هشتصد میلیون تومان برسد که تا آن را نگیرند بازی نخواهند کرد! این ما را جهت ساخت فیلمهایی که اصل سینما هستند٬ تحت فشار قرار میدهد، ولی نباید کوتاه بیاییم و سینما را به سمت سینمای واقعی برگردانیم. من میگویم میتوان فیلمهای کمدی خوب و تاثیرگذار و به معنای واقعی سینما هم ساخت.
* آقای امینی؛ کمی فضا را عوض کردن دهیم. از چگونگی ساخت من دیوانه نیستم بگویید.
فیلمنامهای به قلم آقای مقدم به دستم رسید که ماجرای چند دیوانه را روایت میکرد. البته فضای این فیلمنامه در پایتخت کشور عزیزمان ایران اتفاق میافتاد، ولی وقت بازنویسی -که برعهده خودم بود- پیشنهاد دادم فضای سینمایی تری به آن بدهیم و تصمیم گرفتیم لوکیشن خاصی را گزینش کنیم. نهایتا به این فضا که مانند یک جزیره هست، رسیدیم.
* باعشق نافرجام فیلم از کجا نشات میگیرد؟
کارگردان سینما گفت: فاجعه است مخاطب جوان سینما را به سمت بیفکری ببریم و اجازه تفکر به او ندهیم.
بر اساس دیدهها، شنیدهها و مطالعاتی که انجام دادم. اعتقاد دارم چیزی که میتواند خارج از مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی اتفاق بیفتد و فردی را در زندگی نجات دهد مقوله علاقه هست. حالا این علاقه میتواند به کار، مادر، فرزند و… باشد؛ ولی زمانی که این علاقه از بین برود انگار همه چیز از بین رفته، چون دیگر انگیزهای جهت کار و زندگی وجود ندارد و آدمها به جنون میرسند. نبود علاقه است که باعث میشود دنیا، جامعه و افراد به پوچی برسند. ما این عنوان را مد نظر قرار دادیم و در کاراکترها علاقه را به عناوین متفاوت تعریف کردیم.
* تا چه حد روی گزینش موسیقی فیلم ورود کردید؟
من روی موسیقی تمام فیلم هایم مستقیم ورود کرده و خودم انتخابشان میکنم. استفاده از موسیقی ترکی در این فیلم جهت خیلیها نوستالژیک بود. ضمن اینکه مفهوم و معنی که داشت به شرایط آدمهای قصه نزدیک بود. جهت شخصيت پردازی قصه هم وقت گذاشتيم؛ البته شخصيت هادی كاظمی قبلا در يك تئاتر تجربه و مشخص شده است بود. در كل همه فرزند ها وقت كافی جهت شخصيت پردازی گذاشتند و وجه اشتراك همه شخصيت های داستان، علاقه از دست رفته ارزش بود.
* از بروزترین فعالیت سینمایی خود هم بگویید.
سینمای کشور عزیزمان ایران پوستاندازی میخواهد ، فاجعه است که به مخاطب اجازه تفکر ندهیم
دو فیلمنامه داریم که روی آنها کار میکنیم. قطعا تا پاییز یکی از آنها را میسازیم؛ اولی با نام «راند چهارم» و دیگری «رقص دلفین ها». نویسندگی هر دو بر عهده خودم خواهد بود و اگر همه چیز به خوبی پیش برود با هدایت فیلم آن را تولید میکنیم.
* با هدف حضور در جشنواره فیلم فجر این فیلمها را میسازید؟
به هرحال جشنواره فیلم فجر ویترینی است جهت یک مخاطب خاص که فیلم را میبیند و تا حدودی نسبت به فضای سینما آگاه میشود. به نظر من سینمای کشور عزیزمان ایران نیاز به پوست اندازی دارد. به شخصه دلم میخواهد هنوز از آقای مجیدی رنگ خدا را ببینم؛ هنوز دوست دارم از مهرجویی اجاره نشینها را ببینم، هنوز دوست دارم از تقوایی ناخدا خورشید را ببینم. اینها هنوز هستند و میتوانند فیلم بسازند و سینما را نجات دهند و از این اوضاع خارج کنند.
انتهای پیام/
انتقاد کارگردان جوان از شرایط فیلمسازی امروز در ایران
واژه های کلیدی: سینمایی | فیلمنامه | سینمای | ایرانی | مخاطب | سینما | ایران | سینمای ایران