خانه » سرگرمی » سرگرمی های متفرقه » مجموعه اشعار جالب علی داودی بنام گاهی حواست نیست+عکس
 

 

مجموعه اشعار جالب علی داودی بنام گاهی حواست نیست+عکس

اشعار جالب علی داودی بنام گاهی حواست نیست+عکس

خلاصه خبر:

مجموعه شعر «گاهی حواست نیست» اثر علی داودی، فریاد اعتراض شاعر به زندگی ماشینی است.

در ادامه با کدر همراه باشید

اشعار جالب علی داودی بنام گاهی حواست نیست+عکس

توضیحات تکمیلی:

فریاد اعتراض یک شاعر به زندگی ماشینی

به نقل از خبرنگار حوزه ادبیات  گروه فرهنگی سایـت کـدر؛   مجموعه شعر علی داودی با عنوان «گاهی حواست نیست» توسط انتشارات «شهرستان ادب» منتشر شد.
این کتاب مجموعه شعرهای نیمایی‌اش را در بر می‌گیرد. در مجموعه شعر «گاهی حواست نیست» موضوع بندی خاصی وجود ندارد و شاعر در آن از همه چیز سخن گفته‌ است. در آن لحظات شاعرانه، شخصی و حسی‌ وی نیز در قالب شعر بیان شده است.
«گاهی حواست نیست» مجموعه‌ ۵۳ شعر نیمایی علی داودی است که برای مخاطب بی‌حوصله‌ امروز، نیمایی‌های این کتاب موهبت بزرگی‌ است. این شاعر با رعایت ایجاز و در عین کوتاه‌نویسی، حرف‌های ماندگاری در شعرش زده ‌است.
شاعر، انسانی معمولی است که روی زمین، میان مردم، در مترو، در ترافیک و در همین خیابان‌ها و کوچه‌ها قدم می‌زند و زندگی می‌کند، با این تفاوت که او نگاه حکیمانه و خاص خودش را دارد؛ اندیشه‌ و خیال خاص خودش را دارد و همین روزمره نبودن نگاه شاعر به پدیده‌های اطرافش، موجب شده این نیمایی‌ها هرکدام حرف مهمی برای گفتن داشته باشند. شعرهایی که گویی فریاد اعتراض شاعر به زندگی ماشینی و مصائب بی‌شمارش هستند. نه از آن فریادهای اعتراض قلدرانه؛ شاعر «گاهی حواست نیست» با رعایت دقایق و ظرایف، اعتراض خودش را بیان کرده؛ اعتراضی همراه با انصاف و به زبانی طنز و همین «انتقاد لطیف» موجب جذابیت شعر وی شده است.
در کتاب «گاهی حواست نیست»، شاعر پایبند به موضوع خاصی نیست و از همه چیز صحبت کرده ‌است. عاشقانه‌ها و اجتماعی‌ها، با اینکه با رویکرد شخصی شاعر بیان شده ‌است اما مخاطب این کتاب، چنان با شعرها احساس نزدیکی می‌کند که انگار حرف‌های خودش است که از زبان شاعر دارد می‌شنود.
خواننده‌ «گاهی حواست نیست» نمی‌تواند از اشعار این کتاب سرسری بگذرد. هر شعر پیامی دارد و هر پیامی، زنگ خطری است. شاعر، این شعرها را برای مخاطبی سروده که حواسش جمع است. شاعر با تماشاهای خودش، مخاطب را به تماشا‌ کردن و درست تماشا کردن دعوت می‌کند. می‌توان در تماشاهای شاعر غرق شد و از دل روزمرگی‌ها، به جست‌و‌جوی گمشده‌ها برخاست؛ به جست‌و‌جوی حیات جاوید.
درد شاعر کتاب «گاهی حواست نیست»، درد انسان معاصر است که گاهی حواسمان نیست تا چه اندازه «مرد عصر آهن» شده‌ایم و تا کجا قرار است در زندگی ماشینی خودمان غرق شویم و تا کجا می‌خواهیم یکدیگر را نبینیم. در این کتاب کم نیستند ترکیبات غافلگیر‌کننده و کلماتی که در عین سادگی اما هرکدام برای خودشان یک نشانه محسوب می‌شوند. مثل ترکیب «غم واکس‌خورده»، «عصر دودی»، «غم گمشده در بهای بلیت»، «معجون تلخ آدم و آهن»
سلام ‌ای غم واکس‌خورده، نمرده، غم شیکهلا روح تبعیدی بزم رزم خدایان به این عصر دودیدلت زنده بادا به اکسیژن و ابرهای مجازیدلت زنده در قبرهای عمودیسلام ‌ای خدای غریبی که حیران و ویلان روی زمینیسلام ‌ای غم گمشده در بهای بلیتسلام ‌ای بشر- مانده در خیر وشر-. اینها نشانه‌های شوربختی انسان معاصر است. انسان معاصر- چه بسا پایتخت‌نشین- محروم از آبی آسمان.کاشکی از آسمان خبر نداشتممن-که-پر نداشتم
شاعر «گاهی حواست نیست» حسرت روزگاری را به دل دارد که تیتر درشت اخبارش درد، داغ، جنایت، اختلاس، غارت، اعدام، رگبار، کشتار و ویرانی نبود.جنونجهان غرق خون- سر صبح اخبار این است-خبر قرصخبر دردخبر داغ داغخبر اقتصاد و خبر اسکناسخبر کشف دزدی، خبر اختلاس شاعر در جست‌و‌جوی بهشت گمشده  خویش است؛ با آسمان آبی و بی‌هجمه آسمان‌خراش‌ها و به روایتی «گاهی حواست نیست» نقد تجاوز زندگی شهری است، به حریم آسمان‌ها.
کاش ابرکاش ماهکاش آفتاب…کاش و کاش و کاشآه!آه!آه!آسمان‌خراش
و با اینکه شاعر حالا دیگر خود را «مرد عصر آهن و چرخ‌دنده» می‌داند اما همچنان امیدوار و با تمام وجود به دنبال نشانه‌هایی برای ایمان می‌رود.
در عصر بی‌اعجازدر این بهشت خالی از انسانمن مومنم با این همه آیهبا این همه امکانبا خودتراش و خودرو و خودکار و خودپرداز»
مجموعه شعر نیمایی علی داودی با عنوان «گاهی حواست نیست» زمستان ۹۴ توسط انتشارات شهرستان ادب منتشر شده است.
از قاب پنجرهاز حوض آباز بوی کاهگلاز عطر کوچه باغاز هشتی و حیاطو دیوار آجری…اینک چه مانده است؟-تنها همین دو خشت»
حمیدرضا شکارسری در مراسم رونمایی از «گاهی حواست نیست» گفته بود: اشعار این کتاب نماینده هوشمندی شاعر است که بر جریان‌های شعر تسلط دارد. او اشعار کوتاهی را گرد آورده و ما شاهد منظومه بلند شعری نیستیم. شعرهای داوودی اندیشمندانه و محتواگراست، به جای اینکه فرم‌گرا باشد و محتوا در این شعر بر فرم غلبه دارد. غالب آثار داوودی در این کتاب، توصیه اخوان را در پیش گرفته؛ یعنی شاعر به موسیقی توجه کرده و به عبارتی باید گفت از این منظر نزدیکی به موسیقی سنتی را نشان می‌دهد.
غالب مخاطبان با این موسیقی دمخورهستند و از این موسیقی لذت می‌برند. محتوا، سرنوشت شعر داوودی را تعیین می‌کند و تلاش شده این محتوا روزمره باشد و واژگان روزمره در شعر نمود دارد و موفقیت این کتاب، بازی کردن با روزمره‌های زندگی است که به خاطر ارتباط زیاد انسان با آنها بعید به نظر می‌رسد قابلیت شاعرانه داشته باشد ولی شاعر بخوبی آنها را به خدمت شعر گرفته است. به گمان من، همه شعرهای این مجموعه، مخاطب را فرامی‌خواند تا با شاعر دست به نوشتن شعرها بزند.
شاعر هر جا خواسته اعتراضی حرف بزند، با رویکردی طنازانه آنها را بیان کرده، دقایق و ظرایف زبانی شعرهای داوودی موجب جذابیت شعر او شده و آنها را شنیدنی کرده است و به گمان من، همین دقت‌ها سطح کار داوودی را بالا برده است. این دقایق زبانی، منتقدان حرفه‌ای را راضی می‌کند و موسیقی شعر نیز موجب ساده شدن آن شده تا مخاطب از آن لذت ببرد.
همچنین محمود اکرامی‌فر با اشاره‌ای به لطایف مجموعه شعر نیمایی داوودی گفته است: کتاب «گاهی حواست نیست» نقدی آرام و محکم بر زندگی روزمره است و به تعبیری، پلان به پلان زندگی را نقد کرده، البته همراه با انصاف، این کتاب تجاوز شهر به حریم آسمان را نقد می‌کند و با زبانی طنز به صورت لطیف و زیرپوستی از آن انتقاد کرده است. مخاطب امروز مخاطب تیترخوان است و اهل گزارش خواندن نیست و در این کتاب، اقتضای مخاطب رعایت شده است. ترکیب‌سازی‌های این مجموعه زیباست ولی تنافر حروف در اشعار وجود دارد. استفاده از ادبیات نمایشی و تصرف به نفع خود، بخوبی در اشعار به کار برده شده و استفاده از ظرفیت بصری به شعر کمک می‌کند. علی داوودی از مقوله آشنایی‌زدایی و قابلیت آشنایی توأم استفاده کرده و پیام گذشتگان را با زبان خود به مخاطب ارائه می‌کند.
اسماعیل امینی درباره این کتاب تاکید کرده است: در شعرهای کتاب «گاهی حواست نیست» شاهد نگاه روزمره نیستیم و شاعر اتفاقاً با نفوذ به مسائل نگاه کرده و خواننده را به اصل نگاه انسان توجه داده است. این کتاب زبانش زبان روزمره نیست، هر چند پیچیده هم نیست. هم اشیایی که طرح می‌کند روزمره نیست. باید اشعار این کتاب را با دقت خواند و این هنر شاعر است که باید اشعارش را دقیق خواند و نمی‌توان سرسری از آنها گذشت.
تمهیدهای شاعرانه این کتاب، دم‌دستی نیست و به نظرم داوودی شعرها را برای مخاطبی سروده که حواسش جمع است. علی‌محمد مؤدب، مدیرعامل مؤسسه شهرستان ادب نیز درباره شخصیت و آثار داوودی می‌گوید: علی داوودی از فرط تواضع علی داوودی شده است و وجودش سراسر تواضع است و در ادبیات، او یکی از پیرهای ما است و همیشه از او یاد گرفته‌ایم. به نظر من شاعر باید شاعر به واقعه هستی باشد و واقعه هستی، حیاتی است که هست و می‌رود و در شعرهای داوودی تجلی دارد.
علی داودی یادآور حیات جاوید در دل روزمر‌گی‌هاست. شعر را باید مانند انسان نگاه کرد، زیرا هر انسانی ممکن است دارای یک نقصی باشد اما آن روح انسانی را نمی‌توان انکار کرد و اثر هنری نیز روح دارد و باید آن را مورد توجه قرار داد. در تماشاهای این شاعر می‌توان زندگی کرد.

خلاصه خبر:

مجموعه شعر «گاهی حواست نیست» اثر علی داودی، فریاد اعتراض شاعر به زندگی ماشینی است.

در ادامه با کدر همراه باشید

اشعار جالب علی داودی بنام گاهی حواست نیست+عکس

برای حمایت از ما لطفا کلیک کنید

دانلود

اشتراک گذاری مطلب

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
?>