خانه » خبری و خواندنی » اخبار چهره ها » کستر سمنیا دونده زن آفریقای جنوبی + ظاهر مردانه دونده ۸۰۰ متر زنان المپیک
 modiseh 

کستر سمنیا دونده زن آفریقای جنوبی + ظاهر مردانه دونده ۸۰۰ متر زنان المپیک

معتدل‌ترین منتقدان این دونده زن، اعتبار پیروزی او را بیش از مهارت دویدن، به پیکربندی غریب او و شیمی خاص بدنش ربط می‌دهند. منتقدان تندروتر اما معتقدند که او مفهوم پذیرفته شده از یک «زن» ورزشکار را نقض می‌کند.

به گزارش مشرق، بیشتر ورزشکاران نخبه از نظر ظاهری عجیب و غریب شده اند. چرا «کَستر سِمِنیا» بیشتر از «مایکل فلپس» جلب توجه کرده است؟

دونده ۸۰۰ متر زن ۲۵ ساله از آفریقای جنوبی، کستر سمنیا در فینال این ماده، همان طور که انتظار می رفت، گردن آویز طلا را از آن خود کرد. اما پیروزی او را بسیاری از ناظران و کارشناسان یک «ابهام» تلقی کرده اند.

معتدل ترین منتقدان این دونده زن، اعتبار پیروزی او را بیش از مهارت دویدن، به پیکربندی غریب او و شیمی خاص بدنش ربط میدهند. منتقدان تندروتر اما معتقدند که او مفهوم پذیرفته شده از یک «زن» ورزشکار را نقض می کند.

هیچ کس او را به کاربرد مواد نیروزای غیرقانونی متهم نمی کند، بر عکس، منتقدان می گویند که او باید دارو مصرف کند تا سطح هورمون های خود را به سطح متوسط زنان نزدیک کند.

سمنیا به عنوان یک «زن» رشد کرده و شناخته می شود.، اما گزارش هایی که از آزمایش های پزشکی او به بیرون درز کرد نشان می دهد که سطح هورمون «تستوسترون» او سه برابر سطح معمول این هورمون در زن هاست و او به جای «تخمدان»، غدد مردانه درونی دارد که هورمون تستوسترون ترشح می کند.

سمینیا در سال ۲۰۰۹ به چهره تبدیل شد، جایی که در مسابقات جهانی برلین توانست مثل برق رقبایش را پشت سر بگذارد. روندی که به کسب مدال نقره در المپیک ۲۰۱۲ لندن رسید. هر چه توفیقات او در میادین ورزشی بالاتر رفت، گمانه زنی ها درباره «جنس» واقعی و «زن بودن» او اوج گرفت.

semenya4

کستر سمنیا دونده زن آفریقای جنوبی + ظاهر مردانه دونده ۸۰۰ متر زنان المپیک

خیلی زود پس از پیروزی ۲۰۰۹ او در برلین، «پییر وِیز»، دبیرکل مجمع فدراسیون های دو و میدانی، مسوول جهانی این ورزش، گفت: او یک زن است، ولی شاید نه صد در صد.

رقیب او در ان رقابت ها، «ماریا ساوینووا» نظر تندتری داد: فقط به ظاهرش نگاه کنید. همه چیز معلوم است.

و البته ساوینووا چندان هم بیراه نمی گفت: عضلات حجیم دوسر بازو و سینه صاف و حجم ماهیچه غیرمعمول، ظاهری مردانه به سمینیا می دهد. نشریه نیویورکر او را به طرز نفس گیری زمخت توصیف کرد.

سمنیا چند ماهی از حضور در مسابقات منع شد و یک سری آزمایشات تشخیص جنسیت را از سر گذراند. در ۲۰۱۱، فدراسیون بین المللی دو و میدانی سطح مجاز تستوسترون در خون ورزشکاران را تعیین کرد.

نقش تستوسترون در بهبود عملکرد در دویدن، یا هر فعالیت ورزشی دیگر چندان روشن نیست. البته مردن به طور میانگین از زنان سرعت بیشتری دارند، ولی تستوسترون تنها عامل نیست. مردان هم گلبول قرمز بیشتری در خون خود دارند، هم از قلب و ریه بزرگ تری برخوردارند. به دلیل نبود صراحت در شواهد علمی، «دیوان داوری ورزش» در سال ۲۰۱۵ ، مقررات IAAF درباره سطح مجاز هورمون را به مدت دو سال تعلیق کرد. همین تعلیق به کَستر سمنیا و دونده زن هندی، «دوتی چاند»Dutee Chand، که او هم به خاطر سطح بالای تستوسترون منع مسابقه داشت بتوانند در ریو۲۰۱۶ شرکت کنند.

دوتی چاند، دونده هندی

اما در همین زمان، زنان دیگری هم بودند که برای تطبیق با مقررات IAAF، اعمال جراحی سختی صورت داده و مرارت هایی را تحمل کرده بودند. نیویورک تایمز بعد از المپیک لندن گزارش داد:

در المپیک لندن، ۴ زن دونده، بین ۱۸ تا ۲۱ سال، همه از مناطق روستایی کشورهای در حال توسعه، به خاطر سطح تستوسترون طبیعی خون خود از سوی فدراسیون جهانی از حضور در مسابقات منع شدند. در نتیجه آن ها برای مطابقت با مقررات جدید تن به اعمال جراحی برای برداشتن غدد مردانه درونی(تولیدکننده هورمون تستوسترون) و سایر اعمال جراخی و هورمون-درمانی های مرتبط دادند.

اما «دوتی چاند»، دونده هندی، حاضر به مصرف داروهای کاهش دهنده تستوسترون نشد و به مقامات گفت که می خواهد همان که هست بماند. البته او در المپیک ریو عملکرد ضعیفی داشت تا نشان دهد که بر خلاف تصور عامه، تستوسترون نقش «سوخت جت» را در بدن ایفاء نمی کند.

جدای از هر تصمیمی که سازمان های اداره کننده ورزشی درباره آزمایش های سطح هورمونی بگیرند(مثلا IAAF اعلام کرد که تصمیم دیوان داوری ورزشی را به چالش می کشد)، این مجادله ظاهرا به این سادگی رفع نمی شود، چرا که ورزشکاران زن به طور طبیعی، نسبت به زنان معمولی، سر و ظاهر و پیکربندی مردانه تری پیدا می کنند. به علاوه، میزان پذیرش ورزشکاران «دوجنسه»Transgender توسط افکار عمومی نیز نقش زیادی در پایان یا تشدید این بحث دارد.

گفتنی است که در جبهه مقابل هم کسانی هستند که از حق حضور کَستر و دوتی و ورزشکارانی شبیه آن ها با همین وضعیت کنونی خود دفاع می کنند. آن ها می پرسند که آیا اگر کسی، به فرض صحت تاثیر چشمگیر هورمون تستوسترون در فعالیت ورزشی، این «سوخت جت» را به صورت مادرزاد و طبیعی در بدن خود داشته باشد، قوانین و قواهد المپیک را نقض کرده است؟ مشابه چنین سوالاتی در المپیک قبلی هم مطرح بود که «اسکار پیستوریوس»، دونده آفریقای جنوبی، با دو پای قطع شده و با استفاده از پاهای مصنوعی از جنس «فیبر کربن» در مسابقات شرکت کرده بود.

کستر سمنیا دونده زن آفریقای جنوبی + ظاهر مردانه دونده ۸۰۰ متر زنان المپیک

برای حمایت از ما لطفا کلیک کنید

دانلود

اشتراک گذاری مطلب

modiseh

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز
?>